Matka Boska Gromniczna i Imbolc

W kościele liturgicznym 2 luty to to właściwie Ofiarowanie Pańskie, na pamiątkę dnia przyniesienia małego Jezusa do świątyni. Według prawa Mojżeszowego matka pozostawała nieczysta przez 40 dni po urodzeniu chłopca i 80 dni dziewczyni. Pozostawała wtedy w domu i nie mogła pojawić się w świątyni. Po tym okresie przynosiła do świątyni baranka na ofiarę, a biedniejsi przynosili dwie synogarlice.

W dniu tym święci się w kościołach świece, gromnice, które potem zapala się w trudnych chwilach, na przykład przy ciężkiej chorobie lub gdy bije grom stąd gromnica. Często te przepowiadano kiedy nadejdzie wiosna. Mówiono „na gromnicę mróz, szykuj chłopie wóz” – czyli wnioskowano że jeśli Gromniczna będzie mroźna to wiosna będzie wczesna. W Strzeszynie koło Gorlic w dzień M.B. Gromnicznej sprawdzały gospodynie, czy wiszą sople lodowe przy strzechach, jeśli tak – „będzie uroda wielka na len”.

Matkę Boską Gromniczną często malowano z wilkami, bo miała od nich chronić, a one wygłodzone zimą miały wtedy najbardziej szkodzić.

W okolicach Łowicza przy bólu gardła obok wielu innych zabiegów magicznych obwiązywano gardło nitką z konopi święconych razem z gromnicą.

Na dzień ten przypadało starorzymskie święto Paganalia – ku czci Ceres (bogini wegetacji i urodzaju) i Tellus (bogini płodności). Składano wtedy ofiary z pieczywa oraz ciężarnej maciory, błagając w ten sposób o ochronę zasiewów przed niszczeniem przez szkodniki i złą pogodę.

W wielu krajach dawne nazwy śnieżyczki nawiązują do święta MB Gromnicznej (2 lutego) – optymalnego okresu kwitnienia rośliny – podczas którego młode kobiety ubrane na biało przechadzały się w uroczystej procesji na pamiątkę Oczyszczenia Dziewicy. Francuska nazwa „violette de la chandaleur” odnosi się do Gromnicznych, podczas gdy włoska nazwa „fiore della purificazione” odnosi się do oczyszczenia.

Dzień wcześniej, 1 lutego, przypada Imbolc – przedchrześcijańskie święto celtyckie odbywające się, według celtyckiego kalendarza pierwszego dnia wiosny – 1 lutego. Święto to miało oznaczać oczyszczenie przez „ogień i wodę”, a poświęcone było irlandzkiej bogini wiosny, poezji, lecznictwa i rzemiosła, Brigid. Było to jedno z 4 staroirlandzkich świąt obok Beltane (1 maja), Lughnasadh (1 sierpnia) i Samhain (1 listopada). Był to okres kiedy w Irlandii rodzą się młode jagnięta i często święto to wiązano z tym ważnym okresem w życiu pasterzy. Na imbolc wykonuje się magiczne krzyże plecione z sitów. Wieszano je nad drzwiami lub w innym ważnych miejscach.

Mówiono, że Gromniczna to połowa zimy: „Gromnica – zimy połowica”. Oby!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.